Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2011

Pravda

Γιατί μερικές φορές νιώθεις ότι πρέπει να ξεκινήσεις που το Μηδέν...; Το πραγματικό Μηδέν, τζιείνον που εν έσιει υπό του, τίποτε. Γιατί νιώθεις ότι ούλλοι γυρών σου λεν ψέματα...; Πολλά ψέματα... Απρεπή, ίσως τζιαι εγκληματικά κάποιες φορές.

Ανήκουστα πράματα...; Εν νομίζω...σε ούλλους μας είπαν κάποτε ψέματα, τζιαι αντιστοίχως ούλλοι μας κάποιες που τζιείνες τες φορές εκαταλάβαμεν το. Το αίσθημα της προδοσίας, ειδικά αν ήταν κάποιος που εμπιστευτήκαμεν, αγαπήσαμεν ίσως, εν ανυπέρβλητο, τζιαι ΠΟΝΕΙ. Σε άλλες περιπτώσεις εξαγριώνει, τζιαι ωθεί τον προδομένο σε πολλά ακραία συναισθήματα. Άλλον να τα λαλούμεν τζι άλλον να τα ζούμεν...

Γιατί έπρεπε να πεις ψέματα....; Τόσα πολλά τζιαι περίεργα τζιαι μεγάλα ψέματα... Για να δεις αν περνά η πογιά σου; Για να δεις πόσα θύματα εν να σε πιστέψουν; Για να κερδίσεις λίγη σημασία ίσως...; Τζιαι μετά...; Μετά ήταν να την γλυτώσεις ενόμισες; Έχω οργήν να ξαπολύσω πάνω σου, θρήνον να γεμώσω την καρθκιάν σου... Απόλυτο μίσος.

Ο Πυθαγόρας λέει η αποχή από τις σαρκικές απολαύσεις εξυψώνει το πνεύμα. Συμφωνώ. Ακράδαντα. Οξά...; Μάλλον όι τζιαι τόσον ακράδαντα. Οι κραδασμοί της ζωής μου εν πολλοί, πάρα πολλοί. Εβίασα όλα όσα επίστευκα, όλα για τα οποία επάλεψα, για ένα σαβουρογαμήσι του κερατά. Κυριολεκτικά.

"Πόσες οκκάδες λάθη βαραίνουν το αίσχος στην πλάτη μου...όργιον του αγίου, αναίσχυντο και σιωπηλό...
'Διαφύλαξε την συγκέντρωσην ημών στο απτόν, τον ευτκταίον και το εφικτόν...'μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού' γύναιου...του αήδιου αιδίου, του κατά φαλλού παραπετάμενον...το κρύψον τον ήλιον και το φως...και το φώς...το δίδον ημών πόνον ιλαρόν και σατανικόν δια στόμφου...το απολύτως καταστροφικόν...'
Πάρε με Κύριε από το χέρι και οδήγησέ με σπίτι... Βγάλε με από τον βόθρον της ακολασίας. Κάνε με πάλι παιδί... Δώσε στη σάρκα μου τη δύναμη της ψυχής μου και χάραξε τον δρόμο που χρειάζομαι να δω...
Πως μας έκαναν έτσι.....πως...."

*Το φώς με τόνο σημαίνει άνδρας, το φως χωρίς τόνο σημαίνει ηλεκτρομαγνητική ακτονοβολία που ανιχνεύεται από το ανθρώπινο αισθητήριο όργανο και εκλαμβάνεται ως αντίληψη αυτής με αποτέλεσμα την όραση.

Ακριβώς αυτό. Δεν βλέπουμε τίποτα. Ο κόσμος που καταλαβαίνουμε είναι μια παραίσθηση. Μια σύγχιση των ανθρώπινων αισθητηρίων οργάνων. Φως δεν υπάρχει, ήχος δεν υπάρχει, οσμή και γεύση, αφή...ανύπαρκτα. Είναι ψυχοσυνθετικά φαινόμενα σε σχέση με την ανθρωποκεντρική παρατήρηση του σύμπαντος. Εν ολίγοις, ομαδικές παραισθήσεις.

Ζούμεν το γαμημένον το Matrix τζιαι κορτώνουμεν για την πολύτιμην, υποτίθεται, ζωήν μας. Παλεύκουμεν να την επεκτεινουμεν τζιαι να την εδραιώσουμεν, να φκάλουμεν ρίζες. Προσπαθούμεν να μείνουμεν στην παραίσθησην όσα παραπάνω χρόνια μπορούμεν τζιαι μάλιστα πιστεύκουμεν πως όταν "ξυπνήσουμεν" έσιει τζιαι πάρακατω η περιπέτεια. Τζιαι όι μόνον τούτο! Πιστεύκουμεν ότι κάποιος άλλος, ανώτερος, μας έπλασεν τζιαι μας έδωκεν ζωήν, τζιαι επειδή τραβούμεν ότι τραβούμεν εν να μας δικαιώσει μετά θάνατον... Απελπισία, στρουθοκαμηλισμός, επίρριψη ευθυνών σε όποιονδήποτε άλλον εκτός που τους εαυτούς μας. Κλασσική αντίδραση αππωμένου μωρού που εν θέλει να παραδεχτεί ότι φταίει, τζιαι μάλιστα αποκλειστικά τζιαι κατηγορηματικά για ΟΥΛΛΑ του τα προβλήματα.

Έχει αποδεχθεί ότι η μέρα που ξημερώνει έσιει να κάμει με την συνολική μάζα των σκέψεων (ναι έχει επίσης αποδεχθεί ότι η σκέψη έσιει μετρήσιμη μάζα η οποία μάλιστα φεύκει, αφαιρείται δηλαδή που την συνολική μάζα του σώματος εν τη θνήσει), ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ των ζωντανών ανθρώπων (γιατί εν ηξεύρουμεν που παν οι υπόλοιπες) της προηγούμενης μέρας. Συγκεκριμένα έγινεν ένα πείραμα, που περιγράφεται τζιαι στο τελευταίο βιβλίο του Dan Brown, που εβάλαν έναν άθθρωπο μπροστά που έναν κρύσταλλο την ώραν που εσχηματίζετουν. Την μιά φορά εβάλαν τον να κάμνει χαρούμενες σκέψεις τζιαι την άλλην άσιημες. Μετά που χιλιάδες επαναλήψεις του συγκεκριμένου πειράματος επαρατηρήθηκεν ότι οι κρύσταλλοι των καλών σκέψεων ήταν πιο "εύμορφοι" τζιαι πιο ισχυροί τζιαι συμμαζεμένοι σε μοριακό επίπεδο. Άρα, ευκόλως συμπεραίνουμεν πως ότι δημιουργείται έσιει να κάμει με το αν σκεφτούμαστεν όμορφα ή άσιημα πράματα...εκαταλάβετε τωρά γιατί εν ξημερώνει άσπρη μέρα;;;

Όποιος γουστάρει να μου πει "μεν γίνεσαι αρνητικός, ο καλός Θεός θα φροντίσει για ούλλα" να ξαπλώσει λίον, να βάλει καμιάν κομπρέσσα, να δει λίον George Carlin τζιαι εν να του περάσει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: